Διονύσης Αυγουστινιάτος

Ο Διονύσης Αυγουστινιάτος αποτέλεσε τη ‘ψυχή’ της Ελευθεροτυπίας του Χρήστου (Κίτσου) Τεγόπουλου, και μαζί με τον Σεραφείμ Φυντανίδη υπήρξαν οι δυο πυλώνες της, ο ένας στη σύνταξη, ο άλλος στην οικονομική διαχείριση και τη διοίκηση. Η στάση του Κίτσου Τεγόπουλου απέναντι στα δυο βασικά στελέχη του και η εμπιστοσύνη του στο πρόσωπό τους δημιούργησαν ιδανικό περιβάλλον, μέσα στο οποίο μπόρεσαν να γίνουν καθοριστικής σημασίας καινοτομίες που θα αποτελέσουν σταθμό στην ιστορία του ελληνικού τύπου.

Η πορεία του Δ.Α. στον ημερήσιο τύπο ήταν πολύχρονη. Ξεκινά το 1945, σε πολύ νεαρή ηλικία, από το λογιστήριο της εφ. Ελευθερία του Πάνου Κόκκα, όπου θα παραμείνει μέχρι το κλείσιμο της εφημερίδας, το 1967. Κατόπιν ο Δ.Α. ανέλαβε την εκμετάλλευση των τυπογραφικών εγκαταστάσεων της Ελευθερίας, στην οδό Γερανίου, μέχρι την πώλησή τους, το 1972. Μετά τη δικτατορία ο Δ.Α. ήταν ένα από τα πρώτα πρόσωπα που στελέχωσαν την Ελευθεροτυπία, η οποία πρωτοκυκλοφόρησε το 1975, και παρέμεινε σε αυτήν για 32 χρόνια, μέχρι το 2007, οπότε αποχώρησε σε ηλικία 84 ετών.

Η προσωπική μαρτυρία του Δ.Α., την οποία παραχώρησε στο ΕΤΜΙΕΤ σε πολύωρη συνέντευξη, περιέχει πλούτο πληροφοριών για ποικίλα θέματα, όπως για παράδειγμα τη συμβολή του στο πέρασμα από τη λινοτυπία στη φωτοσύνθεση ύστερα από μια μεγάλη απεργία του Συνδικάτου Εργατών Τύπου, τον Ιούνιο του 1980. Πρώτη η Ελευθεροτυπία υιοθέτησε την καινούργια τεχνολογία που αρκετά αργότερα και σταδιακά καθιερώθηκε και στον υπόλοιπο ημερήσιο τύπο. Επίσης επί των ημερών του Δ.Α. εκσυγχρονίστηκε ο τρόπος διαχείρισης του λογιστηρίου που πέρασε από το διπλογραφικό σύστημα στη μηχανοργάνωση. Στην αφήγηση του Δ.Α. ξεχωρίζουν δυο ακόμα καθοριστικής σημασίας συμβάντα για την πορεία της εφημερίδας. Το πρώτο ήταν όταν, σε μια κρίσιμη στιγμή που θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά το ιδιοκτησιακό καθεστώς της εφημερίδας, ο Δ.Α. ως μέλος του πενταμελούς Δ.Σ. της Εταιρείας Χ.Κ. Τεγόπουλος Α.Ε. με την ψήφο του εξασφάλισε στον Κίτσο Τεγόπουλο το 100% των μετοχών στην ιδιοκτησία της Ελευθεροτυπίας. Το δεύτερο, όταν στη κρίση που πέρασε η εφημερίδα με την κατάθεση του Τεγόπουλου στη δίκη του Γ. Κοσκωτά στο Ειδικό Δικαστήριο το 1989, η οποία προκάλεσε αναστάτωση σε ολόκληρο το στελεχιακό δυναμικό της εφημερίδας με αποτέλεσμα ο Φυντανίδης να απειλήσει με παραίτησή του. Τελικά η παραίτηση του Φυντανίδη αποτράπηκε χάρις σε μια δραματική μεταμεσονύκτια μεσολάβηση του Δ.Α.

Η μαρτυρία του Διονύση Αυγουστινιάτου αποτελεί τεκμήριο όχι μόνο για τον μελετητή της ιστορίας του τύπου αλλά και για τον ερευνητή της ελληνικής μεταπολεμικής ιστορίας. Το ΕΤΜΙΕΤ πρόκειται να δημοσιεύσει αυτό το υλικό στο πλαίσιο της έρευνάς του για την ιστορία του ελληνικού τύπου.